ЛIЧЫЛКI АД БАЗЫЛЯ КАТОВIЧА I МУРЗIКА ПЯТРОВIЧА 

Жыта кана, цукру кана,

Баба села на барана.

Паскакала ў лясок,

Згубiла жоўты паясок.

        …

Слухай жа мяне, хлапец,

Не хадзi на той канец.

Бо Бабайка там жыве,

Цябе, як слодыч праглыне.

        …

Першая ранiца — хустачку шыла,

Другая ранiца — грубку тапiла.

Трэцяя ранiца — ручнiк вышывала,

Чацвёртая ранiца — у голас спявала.

Пятая ранiца — пасцiла ў полi,

Шостая ранiца — палола фасолю.

Сёмая ранiца — вяночкi пляла,

Восьмая ранiца — хворай была.

Дзевятая ранiца — сёння ж свята,

Дзесятая ранiца — жывiце багата!

      …

Дзесяць.

У прыцемках прачнуўся месяц.

Дзевяць.

Дзеці снам і казкам вераць.

Восем.

Заціш ходзіць па пакосе.

Сем.

Павячэраў — больш не ем.

Шэсць.

Цемра дзень у долах есць.

Пяць.

Зоры ў хвалях рэк дрыжаць.

Чатыры.

Халадок прысеў на жвіры.

Тры.

Люляюць стрэлкаліст вятры.

Два.

Пад коўдрай змроку спіць трава.

Адзін.

Сон, з казак вытканы, глядзі!

       …

Эны-бэны, фіны, лёк,

Сам Пятровіч бліны пёк.

Пёк, пек, не дапёк,

Схапіў шапку дый уцёк.

       …

— Заяц-месяц,

   Дзе ты быў?

— У лесе.

— Што рабіў?

— Лыкі драў.

— Куды клаў?

— Пад калоду.

— Выйдзі вон із карагоду!

      …

Ішоў кот праз сто варот,

Дайшоў да канца,

Знайшоў кацяня,

Мяў!

      …

Ішоў баран

Па крутым гарам,

Вырваў траўку,

Палажыў на лаўку.

Хто яе возьмець,

Той вон пойдзець.

     …

Хадзіў буська па балоту,

Ён шукаў сабе работу.

Шукаў, шукаў, не знайшоў

I заплакаў дый пайшоў.